Flakturm & Hundert Wasser

Vrijdag, onze tweede dag in het mooie Wenen, allereerst de Flagturm bezocht. Deze keer met de bus, zo zien we Wenen ook eens van een andere kant. De eerste dag konden we die Flagturm dus niet van dichtbij bekijken, jammer want ondanks dat het een vreselijke oorsprong kent, is het wel een kunstwerk op zich. Die aanname bleek ook te kloppen; een enorm imposant gebouw waar de Wener tijdens bombardementen met 20.000 tegelijk konden schuilen tegen vijandelijke aanvallen. Op het dak van de toren bevonden zich luchtafweerkanonnen: vandaar ' Flakturm: een verkorting van Flugabwehrkanone. Logisch dat deze enorme bunker met 3,5 meter dik gewapend beton en zowel 70 meter lang als breed, de zwaarste bommen van de geallieerden konden weerstaan.
In Wenen zijn er nog vier van die Flagturms; twee dicht bij elkaar in het park Augarten. Meer info te vinden op: Flakturm
Na een fotosessie van Murat, kan ie echt zijn lens optimaal benutten, heerlijk luchtig gebakje gegeten en Johannes bir saft op een schitterend en rustig restaurant in het park.

Vanuit daar zagen we ook de andere Flagturm herrijzen en ons oog viel op het gebouw van Hundert Wasser.

We hadden wel iets gelezen over de verbrandingsoven, maar niet gerealiseerd dat we nu in de buurt waren. Kort ritje met de bus vervolgd en wat inkopen in een leuke, Turkse what else, supermarkt gekocht. Gewandeld om en rond het, wederom, enorme gebouw. Mooi dat zo'n noodzakelijke functionaliteit van een verbrandingsoven, wordt omkleed met kunst. Want dat is het echt, alle vormen die je kunt bedenken worden, voorzien van alle kleurstijlen, om en aan het gebouw gebracht.

In het Stadtpark heerlijk in het gras gelegen onder het genot van sushi, druiven, salade en Manner Wien Neapolitaner als toetje beetje bijgekomen van de hitte en het wandelen. Net als de inwoners van Wenen, vandaag lekker alles op ons gemakje gedaan. Wilde toen lopend naar Stephansdum gaan, maar bij het vragen naar de weg, raadde een vriendelijke city bikercourier ons af om het lopend te doen. Met deze hitte moet  je gewoon de metro nemen. Legde ons wederom vriendelijk uit, weliswaar in het Engels - maar heel goed Engels, uit welke metro in welke richting. Echt, zo behulpzaam.
Later zagen we hem toevallig weer toen we de metro weer terug gingen en we bedankten hem nogmaals voor zijn goede advies. Want warm was het echt wel, rond de 35 graden. Gelukkig vandaag geen warme wind, zoals gisteren. Toen was de wind als een warme fohn.

Murat zag vele gelijkgestemden met camera's en lenzen;

 viel hij deze keer gelukkig wat minder op  :)
Vond de Stephansdum wat tegenvallen.

Was wel mooi en groot, maar met enorm veel mensen, toeristen logisch gezien deze attractie, maar voor alles moest je bijna entree betalen. Misschien dat ik het daarom wat minder vond. Enfin, wel een paar hele mooie andere architectonische kunstwerken gezien en gefotografeerd en daarna richting Hotel Ananas voor een frisse douche en even wat rusten.

Op deze zwoele vrijdagavond daarna genoten van wat verkoeling op Donauinsel, Copa beach erg veel gezellige en leuke tentjes. Was druk daarom weinig plek, gingen bijna bij een semi-Grieks/Mexicaans tentje zitten. Had Murat bijna zover gekregen, maar helaas, er was geen plek.
Aan de overkant een hapje gegeten, beetje vreemd Chinees tentje met niet zulke vlotte bediening, maar geroosterde eend met mango was verrassend lekker. Ter afsluiting een heerlijke Ti punch en carprinja genomen met vrolijke Franse muziek.
Wederom een heerlijk intercultureel dagje Wenen.